Door een harde bons, gevolgd door een gil schrikt Sophie wakker. Ze gaat rechtop zitten en tast om zich heen. Waar is de zaklamp? Dan voelt ze dat Eva niet meer naast haar ligt. “Eva?” Ze hoort gekreun. “Eva waar ben je?!” Roept Sophie. “Hier…” er schijnt ligt uit een zijweg van de grot. Sophie loopt er resoluut naartoe. “Eef wat ben je….” Sophie grijpt de zaklamp en schijnt op Eva. Ze ligt op de grond onder een stuk rots. “Wat is er gebeurd?”  Vraagt Sophie geschokt. “Dat vertel ik zo wel. Wil je Me helpen?”  “Natuurlijk. …” stamelt Sophie en met al haar kracht haalt ze het stuk gesteente van Eva af. “Wat is er nou gebeurd?” Vraagt Sophie als Eva weer rechtop staat. “Ik wilde een uitgang zoeken, maar dat ging een beetje mis…. geloof ik.” Eva veegt het stof van haar broek. “Maar…. als je goed kijkt….” Eva kruipt door een smal gangetje. “Eef pas op! Straks val je weer!” Maar Eva kruipt vastberaden door. Na enkele seconden komt Eva weer terug. “Kijk maar. Daar zie je licht!” Sophie kruipt net als Eva door het gangetje en wonder boven wonder ziet ze inderdaad een streepje licht. “Eef! Je bent geweldig!” “Dat hoor ik graag!”  Grinnikt Eva. “Maar….”  zegt Sophie als ze terug bij Eva is. “Hoe krijgen we die uitgang groot genoeg?”

Advertenties