Met de zaklamp tussen hen in zitten Sophie en Eva op de grond. “Eef?” vraagt Sophie. “Ja.” “misschien kunnen we de zaklamp beter uit zetten.” zegt Sophie. “Nee!” roept Eva. “Dan is het veel te donker en….” “maar anders is de batterij op!” “oke….” Eva pakt de zaklamp en met een zacht klikje is het ineens pikdonker.Sophie voelt een golf van angst door haar heen gaan, maar ze zegt het maar niet tegen Eva. Dan gaat onmiddelijk het licht weer aan. Met een blik op haar horloge (6 uur) zegt Eva jammerend: “ik heb honger!” Sophie knikt. “Ik ook Eef. Misschien moeten we maar alvast gaan slapen. We hebben de hele middag al gezocht naar een uitgang. En eerlijk gezegd doen mijn benen benen vreeslijk veel pijn.” “oke….” zegt Eva aarzelend. Ze gaan liggen en doen hun dunne zomerjasjeszomerjasjes  als een deken om zich heen. Sophie slaapt bijna als Eva zachtjes zegt: “Sophie?” “ja.” zegt ze slaperig. “Mag ik wat dichterbij komen liggen?” Sophie pakt Eva’s hand vast en ze vallen dicht tegen elkaar aan in slaap…..

Advertenties