Met tegenzin stapte Emma in de auto. Haar broertje: Mark, had er ook geen zin in. Hun ouders hadden zomaar besloten om te verhuizen. ‘Wel ja, weer eens wat anders!’ Zei haar vader toen. Nu moest ze naar een nieuwe school, nieuwe vriendinnen zoeken en ze wist nergens de weg. ‘We zijn er!’ Zei Emma’s moeder blij. Nadat Emma geholpen had met de verhuisdozen, had Mark gevraagd of ze het huis mochten verkennen. En dat mocht. ‘Kom, we  beginnen op mijn kamer.’ Zei Mark. ‘Nee! op die van mij!’ Zei Emma terug. ‘Rustig maar’ Zei moeder. ‘Jullie slapen samen.’ ‘Wat! Waarom zijn we dan verhuisd?’ Vroeg Emma geschrokken, maar Mark trok haar al naar binnen. ‘Verpest het nou niet!’ Snauwde hij. Toen ze eenmaal boven waren, keek Emma haar ogen uit. Deze kamer was groter dan Mark en haar oude kamer samen! ‘Wauw!’ Mompelde Mark. Toen ze uitgekeken waren, ontdekte Emma de trap naar de zolder. Ze liepen de grote smalle trap op en opende de oranje geverfde deur. De zolder was enorm groot. Mark liep meteen naar de andere kant van de ruimte. ‘Emma kijk eens!’ Emma ging naast Mark zitten. ‘Wat is er?’ Mark wees naar een grote kist, met een slot dat zacht bewoog. Zonder twijfels pakte Emma de sleutel die naast de kist lag en ze opende het slot. De kist was leeg, maar toen ze een zacht geklop hoorde, sprongen ze allebei naar achteren. De oranje deur klapte dicht en het geklop werd harder. Toen hoorden ze een stem. ‘Ik heb jullie in in mijn macht. Jullie worden nooit, nooit, nooit bevrijd. Moehaha! Moehaha!’ Bang renden ze samen de smalle tram af, want de deur ging zomaar open. ‘Mam, Pap! Kom snel!’ Riepen ze hard, maar er kwam geen antwoord. ‘Ik heb jullie! Moehaha! Op dat moment kwam hun vader binnen. Ook hij hoorde de stem. Mark vertelde het hele verhaal. Vader pakte de kist op en gooide die in het water. ‘Blub, blub…. ik…. NEEE!!’ ‘Dank je pap!’ Emma omhelsde haar vader. ‘Ga maar niet meer naar de zolder.’ Adviseerde hij. ‘Is goed pap.’ Zei Mark. En toen kregen ze het heel leuk is het nieuwe huis….

Advertenties